Η νέα θέση εναλλαγής του φωτισμού της Σελήνης λόγω της Ηλιοφάνειας κατά τη διάρκεια μιας καλής σεληνιακής ώρας είναι παρατηρήσιμη από τη Γη ως η μεταβαλλόμενη σεληνιακή φάση, με την αυξανόμενη ημισέληνο να είναι η αυγή και την φθίνουσα ημισέληνο το νεότερο στάδιο δύσης του ηλίου πριν από 24 ώρες, ορατή από μακριά. Το 1998, το νέο φασματόμετρο νετρονίων στο διαστημόπλοιο Lunar Prospector έδειξε ότι μεγάλα επίπεδα spinfest casino Ελλάδα υδρογόνου μακριά από το υδρογόνο υπάρχουν στο 1 μέτρο βάθος του ρεγόλιθου κοντά στις πολικές περιοχές. Η νεότερη συγκέντρωση υδρογόνου στην κοντινή πλευρά πιθανώς αντανακλά τον νέο, σημαντικά βαρύτερο φλοιό των υψιπέδων της Μακρινής Πλευράς, ο οποίος έχει σχηματιστεί με την αίσθηση αργής ταχύτητας από το νέο φως του φεγγαριού από τη Γη αρκετές δεκάδες χρόνια μετά τον σχηματισμό της Σελήνης. Οι νέες ανοιχτόχρωμες περιοχές της Νέας Σελήνης ονομάζονται terrae, ή συνήθως υψηλότερα υψίπεδα, επειδή είναι μεγαλύτερες από τις περισσότερες θάλασσες.

Η νεότερη σκοτεινή περιοχή του Φεγγαριού φωτίζεται αμυδρά από το ηλιακό φως που αντικατοπτρίζεται στον Κόσμο, με τίτλο "Earthshine", που είναι αρκετά φωτεινό ώστε να είναι εύκολα αντιληπτό από τον Πλανήτη. Προέρχεται από πυριτικά ορυκτά από τον ρεγόλιθο, με σκούρες βασαλτικές πεδιάδες (Maria) και ανοιχτόχρωμα υψίπεδα με άστριο. Μόλις τώρα, σας βοήθησε να δείτε μια πλευρά του σεληνιακού σώματος με διάμετρο περίπου τρία χιλιόμετρα (1,9 μίλια) να έχει αλλάξει από την αίσθηση εκτόξευσης καυσίμων που είχε πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια.

Και σε περίπτωση που το ηλιακό φως περιβάλλει το σύστημα Σελήνης, η νέα επακόλουθη έλξη της ατμόσφαιρας του Ήλιου μπορεί να προκαλέσει το νέο τροχιακό μήκος του Κόσμου και το νεότερο Φεγγάρι μπορεί να διασπαστεί στο σημείο όπου η Σελήνη βρίσκεται στο όριο Roche του Κόσμου, μέχρι να διαλυθεί. Η νεότερη σεληνιακή γεωλογική περίοδος ονομάζεται από τα χαρακτηριστικά της, από τους περισσότερους κρατήρες φαινομένου έξω από τη σκοτεινή φοράδα, μέχρι τη φοράδα και μετά τους κρατήρες, και τέλος, τους φωτεινούς, εύκολα ορατούς κρατήρες με επιλογές ακτίνων όπως ο Κοπέρνικος ή ο Τύχος. Οι τοπολογικές αναλογίες δείχνουν ότι ο νεότερος φλοιός στο εγγύς μέτωπο είναι πιο λεπτός από ό,τι στην μακρινή πλευρά. Οι λόγοι για αυτό είναι ακόμη γνωστοί, ενώ η σχετική λεπτότητα του φλοιού στο εγγύς μέτωπο της Σελήνης υποτίθεται ότι είναι κάτι. Το νεότερο Φεγγάρι είναι ηφαιστειακά ενεργό έως και 1,8 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, και ως εκ τούτου τοποθετείται στην γνωστή σεληνιακή θάλασσα.

Ατμόσφαιρα

Μια διάσημη εικόνα του ανθρώπου στη Σελήνη από την ταινία επιστημονικής φαντασίας που διαδραματίζεται, A visit to the New Moon (1902, Georges Méliès), που καθορίζεται από τα βιβλία φήμης από την μετάβαση στη Σελήνη. Στο σήμα του Φεγγαριού, και συγκεκριμένα στα σεληνιακά του στάδια, η νεότερη ημισέληνος (🌙) θα μπορούσε να ήταν ένα επαναλαμβανόμενο σύμβολο σε διάφορους πολιτισμούς από τουλάχιστον το 3.100.000 π.Χ. ή και νωρίτερα, που έχουν κέρατα ταύρου που συνδέονται με τις πρώτες σπηλαιογραφίες κατά τη διάρκεια του 40.100.000 π.Χ. Έτσι, η βαθιά φήμη για τους ανθρώπους που απολαμβάνουν το φρέσκο ​​Φεγγάρι έχει αποδειχθεί ότι ξεκινά με απεικονίσεις του 40.000 π.Χ. και γραμμένο από τα επόμενα 100 χρόνια π.Χ. σχετικά με τις πρώτες περιπτώσεις γραφής. Μια πανσέληνος γύρω από τη νότια, αλλιώς βόρεια, φθινοπωρινή ισημερία ονομάζεται συχνά η νεότερη πανσέληνος, η οποία είναι γνωστή για τις εκδηλώσεις όπως το Φεστιβάλ Συσσωρευμένης Σελήνης του κινεζικού σεληνιακού ημερολογίου, το δεύτερο σημαντικό γεγονός μετά την κινεζική σεληνιακή σεληνιακή περίοδο. Η νεότερη μέτρηση των μηνών που αφορούν τα στάδια του Φεγγαριού τελικά έδωσε ανοδική πορεία για να σας βοηθήσει να γενικεύσετε τους κύκλους από τους σεληνιακούς κύκλους ως τις ημέρες, και ίσως της φάσης ως τις εβδομάδες.

Πανσέληνος Ανατολή και Δύση Σελήνης

Η νεότερη σεληνιακή επιφάνεια χαρακτηρίζεται από τα υψηλότερα φαινόμενα και αρκετά γρήγορα από αυτά, δημιουργώντας ένα τοπίο που προσφέρει κρατήρες κάθε ηλικίας. Μετά την ανάπτυξη, το νέο φως του φεγγαριού έχει κρυώσει και το μεγαλύτερο μέρος του περιβάλλοντος χώρου έχει απογυμνωθεί. Λόγω της παλιρροϊκής επιτάχυνσης, η τροχιά του νέου φωτός του φεγγαριού ως περιβάλλοντος ήταν αρκετά μεγαλύτερη, με μεγαλύτερη διάρκεια. Για κάθε σύστημα, επομένως, φαινόταν πολύ μεγαλύτερο σε σχέση με την ατμόσφαιρα του άλλου, οι εκλείψεις ήταν πιο συχνές και τα παλιρροιακά αποτελέσματα ήταν πιο υγιή.

Μέχρι το 1972, έξι στόχοι Apollo έφτασαν στη Σελήνη σε απόσταση μερικών ημερών και διήρκεσαν περίπου τρεις ημέρες. Το νέο Φως του Φεγγαριού αποτέλεσε σημαντικό μέσο για την απόκτηση γνώσης και την εκπαίδευση στην ιστορία, έχοντας παίξει καθοριστικό ρόλο στην κοσμογραφία, τη μυθολογία, τη θρησκεία, την τέχνη, την καταγραφή της ιστορίας, την επιστήμη και τις διαστημικές πτήσεις. Η παλιρροιακή προστασία συγχρονίζει αποτελεσματικά την περιστροφή του Φεγγαριού κατά τη διάρκεια μερικών μηνών (σεληνιακή ώρα) με τους μήνες της τροχιάς του (σεληνιακή εβδομάδα). Η νεότερη Σελήνη και ο Κόσμος δεσμεύονται από βαρυτική κατεύθυνση, η οποία είναι ισχυρότερη και για τις δύο πλευρές. Ολοκληρώνουν μια έντονη τροχιά (σεληνιακές ημέρες) ως προς τη Γη και τον Ήλιο (συνοδικά) κατά τη διάρκεια των 29,5 ημερών.

Μετά την πρώτη διαστημική πτήση από τον Σπούτνικ 1 το 1957 κατά τη διάρκεια του Διεθνούς Γεωφυσικού Έτους, τα νέα διαστημόπλοια του συστήματος Luna της Σοβιετικής Συμμαχίας ήταν τα πρώτα που πραγματοποίησαν πολλές προσπάθειες. Η ψυχρή μάχη έδωσε ώθηση σε μια εξαιρετικά εκτεταμένη ανάπτυξη δυνατοτήτων εκτόξευσης από τις διάφορες χώρες, φέρνοντας στο νου τη λεγόμενη Μάχη του Χώρου και την μεταγενέστερη φάση της, τη Μάχη της Σελήνης, επιταχύνοντας τη λειτουργία και τη ζήτηση για εξόρυξη του Σεληνόφωτος. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, εγκαταστάθηκαν οι πρώτες δυνατότητες εκτόξευσης και προς τα τέλη της δεκαετίας του 1950 έφτασαν σε θέσεις που υποδέχτηκαν τη νέα Σοβιετική Συμμαχία και την εκτόξευση διαστημοπλοίων εκεί.

Η νέα Γραμμή Εξολοθρευτή — το νέο όριο οπουδήποτε μεταξύ σεληνιακής ημέρας και νύχτας — είναι το σημείο όπου το νεότερο Φως του Φεγγαριού υποδηλώνει τον σωστό χαρακτήρα του. Οι περισσότεροι άνθρωποι στρέφουν ένα καλό τηλεσκόπιο προς την Πανσέληνο και μπορούν να ρωτήσουν γιατί φαίνεται επίπεδη. Η νεότερη αριθμομηχανή είναι συνήθως ακριβής, ώστε να μπορείτε μέσα σε 1 λεπτό να έχετε ανατολή, δύση, φωτεινή πορεία και σεληνιακά έτη — ενημερώνεται συνεχώς για την ημέρα και μπορεί να βρίσκεται σε ένα σημείο διεθνώς. Επειδή η Σελήνη κινείται όσο ο Κόσμος, ένα αυξανόμενο μέρος του ηλιόλουστου σώματός σας γίνεται ορατό μέχρι να δούμε τη νέα πλήρως φωτισμένη Πανσέληνο. Μόλις η νέα Σελήνη σας βάλει σε τροχιά, ο Κόσμος έχει αρκετά μεγάλη απόσταση μεταξύ της Σελήνης και μια μοναδική τροχιά που η Σελήνη χρειάζεται να ταξιδέψει για δύο επιπλέον ημέρες, ώστε να μπορέσει να επαναπροσδιοριστεί με τη γεωμετρία Ήλιου-Γης και να επιστρέψει στο ίδιο επίπεδο.