Ο νέος αποθανών Πάπας δεν θα ταφεί μέσα στον τάφο που έχει σχεδιαστεί για εσάς, αλλά κοντά σε αυτόν. Ωστόσο, μετά την παραχώρηση της άδειας, ο νέος Πάπας σταμάτησε την ταφή, πιθανώς από κάποιον που ήταν ατυχής να βοηθήσει στην κατασκευή του τάφου του επειδή ήταν ακόμα ζωντανός. Συγκεκριμένοι καλλιτέχνες της Αναγέννησης αποκαλούν αυτή την επένδυση την μεγαλύτερη δυσαρέσκεια μακριά από το έργο του Μιχαήλ Άγγελου επειδή το τελικό αποτέλεσμα ήταν δραστικά διαφορετικό από το νέο μνημειώδες όραμά του. Το αρχικό μήνυμα ανέφερε ότι κάποιος δυσκολεύτηκε να σκεφτεί τη συμφωνία του Μωυσή με το φως του θείου φωτός να κλείσει το πρόσωπό του για να δείξει την αγιότητά του.
Στην πραγματικότητα, ο Μιχαήλ Άγγελος εκτιμούσε τα υψηλά νομικά δικαιώματα υπό τον Καρδινάλιο, και αυτό τον χαιρετούσε για να κινηθεί περαιτέρω στην αρένα του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού. Ο Μιχαήλ Άγγελος πέρασε τα επόμενα τρία χρόνια προσπαθώντας να το κάνει, μέχρι που το εγχείρημα ακυρώθηκε λόγω έλλειψης χρηματοδότησης. Μετά τον θάνατο του Πάπα Ιούλιου Β' το 1513, τα κονδύλια για τον τάφο του μειώθηκαν και ο Μιχαήλ Άγγελος διαπιστευόταν από τον νέο Πάπα Λέοντα Ι΄ να αναλάβει την πρόσοψη της Βασιλικής του Αγίου Λορέντζο, του μεγαλύτερου παρεκκλησίου στη Φλωρεντία (και αφιερωμένου στη νέα ιστορία της οικογένειας των Μεδίκων αντί του παπισμού).
Στη Ρώμη, ο Μιχαήλ Άγγελος στράφηκε ξανά στην τοιχογραφία, τώρα υπό την αιγίδα του Πάπα Παύλου Γ΄. Αφού εργάστηκε για το νέο καταφύγιο της Φλωρεντίας (πιστεύεται ότι ο Μιχαήλ Άγγελος είχε μια ισχυρή αγάπη για την καινούργια πόλη αντί να πιστεύει σε κάποια πνευματική/κυβερνητική βάση) από τις οχυρώσεις σχεδιασμού, ο Μιχαήλ Άγγελος προσπάθησε να τον επαναπροσλάβει ο Πάπας Κλήμης, ο οποίος του έδωσε μια άλλη λύση για να ξαναρχίσει τις εργασίες στον νέο τάφο μακριά από τον Πάπα Ιούλιο Β΄. Παρόλο που τα δωμάτια τείνουν να χάνουν τις λειτουργίες τους, το νέο κλιμακοστάσιο (ricetto) προσφέρει την μοναδική επιφάνεια τοίχων του Μιχαήλ Άγγελου και θα σχεδιάσετε τα δάπεδα, καθώς τα αντικείμενα από το κεντρικό δωμάτιο της βιβλιοθήκης είναι κρυμμένα πίσω από τους νέους τοίχους (αντί για μπροστά, καθώς είναι τυπικό της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής δομής), επιτρέποντας στις νέες σειρές τραπεζιών να τοποθετούνται σε μια καλή ρυθμική ισορροπία στην οθόνη. Ιδρύθηκε υπό την αιγίδα του Πάπα Κλήμη Ζ΄, ο οποίος ανέθεσε στον Μιχαήλ Άγγελο να σχεδιάσει τα νέα έργα το 1524.
Μεμονωμένα μοντέλα
Ο κληρονόμος τους, Λιονάρντο Μπουοναρότι, σύνδεση Billionairespin Ελλάδα ανέθεσε στον Βαζάρι να σχεδιάσει και να κατασκευάσει τον νέο Τάφο του Μιχαήλ Άγγελου, ένα σπουδαίο μνημειώδες έργο που κοστίζει 770 scudi και χρειάστηκαν πάνω από 14 χρόνια για να ολοκληρωθεί. Το προηγούμενο άγαλμα στο οποίο εργάστηκε ο Μιχαήλ Άγγελος (έξι ημέρες πριν από τον θάνατό του), η νέα Rondanini Pietà, δεν είχε ολοκληρωθεί από τότε που ο Μιχαήλ Άγγελος δημιούργησε μέχρι που έλειπε η πέτρα. Το 1546, ο Μιχαήλ Άγγελος παρέδωσε τη νέα, πολύπλοκη, ωοειδή κατασκευή για το πεζοδρόμιο του Καπιτώλιου και άρχισε να σχεδιάζει έναν τελευταίο όροφο για το νέο Κάστρο Φαρνέζε. Στις δύο τοιχογραφίες της Εκκλησίας του Παύλου, τη νέα Σταύρωση του Αγίου Πέτρου και τη Μεταστροφή του Σαούλ, ο Μιχαήλ Άγγελος χρησιμοποίησε τα διάφορα είδη πληροφοριών για να δημιουργήσει μια πρωτοποριακή ιστορία.
Ένας σεβαστός μουσικός της Αναγέννησης
Η νεότερη δομή του Διαγωνισμού μακριά από την Cascina είναι γνωστή εξ ολοκλήρου μόνο από αντίτυπα, όπως και το νέο κόμικς, λαμβάνοντας υπόψη τον Vasari, το οποίο έχει φθαρεί και βρίσκεται σε κάποια στιγμή στα κομμάτια. Μια τέτοια σύνθετη αταξία από φιγούρες είναι ασυνήθιστη στα έργα τέχνης της Φλωρεντίας, στα οποία συνήθως χρησιμοποιούνταν απλώς σε εικόνες που έδειχναν είτε τη νέα Σφαγή των Αθώων είτε τα Βασανιστήρια της Κόλασης. Η νέα προκύπτουσα στρατηγική σχεδιασμού προκάλεσε δέος στους συγχρόνους του και οδήγησε σχεδόν όλους τους άλλους σχεδιαστές από τότε. Για τον Επαναστατημένο Σκλάβο, είναι 1 από 2, για παράδειγμα, πριν από φιγούρες στον Τάφο μακριά από τον Πάπα Ιούλιο Β', που τώρα βρίσκεται στο Λούβρο, που ο γλύπτης έφερε σε μια σχεδόν ολοκληρωμένη κατάσταση. Ο Condivi, ο οποίος στη βιογραφία είναι εμμονικός με το να υποβαθμίζει την έκκληση του Μιχαήλ Άγγελου να βοηθάει τους ανθρώπους, ισχυρίζεται ότι ο Μιχαήλ Άγγελος του είπε ότι το μόνο που του ζητήθηκε στη ζωή ήταν να προσπαθήσει να μην αγκαλιάσει το πρόσωπο της νέας χήρας με την έννοια που είχε το γυναικείο χέρι.
Επειδή η ύπαρξη του Μιχαήλ Άγγελου είναι κυρίως μοναχική, παραμένει δύσκολο να επιβεβαιωθεί το φύλο του, αναγνωρίζει ο Φλέτσερ. «Φαίνεται ότι ήταν ένα εξαιρετικά, εξαιρετικά δύσκολο έργο», λέει ο Φλέτσερ. Παραγγελμένο το 1505, τα πάνελ του παρέμειναν για τέσσερα χρόνια, καθώς ο Μιχαήλ Άγγελος στρεφόταν συνεχώς προς την προσοχή του σε άλλα έργα. Ο Πάπας Ιούλιος Β' έδωσε εντολή στον νέο καλλιτέχνη να δημιουργήσει στη Ρώμη 40 γλυπτά σε φυσικό μέγεθος για να φιλοξενήσουν τον περίπλοκο τάφο τους.
Ο τύπος προσάρμοσε το εσωτερικό της ίδιας της νέας βιβλιοθήκης και του προθαλάμου της, δημιουργώντας μια εγκατάσταση με δομικές μορφές που έχουν ενεργό αντίκτυπο και θεωρείται ως ο νέος πρόδρομος των μπαρόκ ιστών. Επιπλέον, είναι κατάλληλο για να τιμήσει τους πιο γνωστούς προκατόχους τους, τον Lorenzo τον Νέο Μέγα και την αδερφή του Giuliano, που είναι θαμμένοι στην περιοχή. Για τις επόμενες γενιές, τολμούσε, καθιστώντας τον νέο μουσικό πιο ολοκληρωμένο από τις νεότερες δεκαετίες του 1520 και του 1530. Ο τύπος αφιέρωσε 3 χρόνια κάνοντας έργα και σχέδια για την πρόσοψη, ενώ παράλληλα έψαχνε για ένα διαφορετικό λατομείο μαρμάρου στην Pietrasanta ειδικά για τα πάνελ του.
Αργότερα στη ζωή του, ο Μιχαήλ Άγγελος καλλιέργησε μια σχέση με τον ποιητή και την καλή χήρα Βιτόρια Κολόνα, την οποία γνώρισε στη Ρώμη το 1536 ή το 1538 και ίσως ήταν φοιτήτρια στα τέλη της δεκαετίας των 40 εκείνη την εποχή. Ο Μιχαήλ Άγγελος ήταν ένας ευσεβής Καθολικός, του οποίου η πίστη βάθυνε στα βάθη της ζωής του. Ωστόσο, όταν ξεκίνησε η κατασκευή του κάτω μέρους του τρούλου, ο νέος υποστηρικτικός δακτύλιος, η κορύφωση του σχεδίου, ήταν αναπόφευκτη. Ο νέος τρούλος, που ίσως δεν ολοκληρώθηκε μέχρι τον θάνατό του, θα μπορούσε να ονομαστεί, λόγω του Κιγκλιδώματος του Φλέτσερ, «ένα δημιούργημα της νέας Αναγέννησης». Για παράδειγμα, η Ιστορία, αυτά τα δύο έργα είναι προηγμένες διαμορφώσεις που περιέχουν πολλά σχέδια.
Αφού ταξίδεψε στα μεγαλύτερα λατομεία της Καρράρα, αφιέρωσε έξι μήνες ψάχνοντας προσεκτικά για τα καλύτερα κομμάτια από μάρμαρο, ώστε να φτάσει στον αριθμό τους. Κατά τη διάρκεια της Υψηλής Αναγέννησης στη Φλωρεντία, ο ανταγωνισμός μεταξύ του Μιχαήλ Άγγελου και των συναδέλφων του είναι σκληρός, με τους μουσικούς να διεκδικούν τις καλύτερες παραγγελίες (και τα βραβεία που έλαβαν). Ο τύπος προσφέρει στον Μιχαήλ Άγγελο «συχνά απέρριπτε κάποιον που τον επηρέασε», με τα σχόλιά του να γίνονται πάντα δεκτά αντί για δισταγμό. Ωστόσο, η επιστροφή του Λεονάρντο στη Φλωρεντία πριν από σχεδόν είκοσι χρόνια είναι συναρπαστική για νέους καλλιτέχνες, και οι μεταγενέστεροι μαθητές ουσιαστικά συμφώνησαν ότι ο Μιχαήλ Άγγελος ήταν ένας από αυτούς που επηρεάστηκαν». Ο Γκίλμπερτ αναφέρει ότι το χρώμα προδίδει «το ενδιαφέρον του νεότερου καλλιτέχνη για το έργο του Λεονάρντο». Το έργο – τα πλεονεκτήματα της φήμης του για τη γλυπτική, ίσως παρόμοια με τη Μόνα Λίζα του Λεονάρντο και το χρώμα πετρελαίου – είναι μια απόδειξη της απαράμιλλης λαμπρότητας του μουσικού στη γλυπτική εκπληκτικά ανθρώπινων μορφών από άψυχο μάρμαρο.
- Αφού παρέδωσε ένα κολοσσιαίο καφέ γλυπτό του πάπα στην πρόσφατα ηττημένη πόλη της Μπολόνια (που κατεδαφίστηκε ανεπίσημα όταν οι παπικοί κατακτητές απωθήθηκαν), ο Μιχαήλ Άγγελος διαπιστευμένος από τον Ιούλιο για να ολοκληρώσει ένα έργο που είχε ήδη σχεδιαστεί από τον Μποτιτσέλι, το Ghirlandaio, αν και μερικά.
- Οι σχεδιαστές ζευγών σχεδίασαν την ιστορία από έργα τέχνης της Δύσης, όπως το έργο του Μιχαήλ Άγγελου Μπουοναρότι (1475–1564).
- Η νέα επέκταση και ανακαίνιση, αξίας 107 εκατομμυρίων δολαρίων, ενσωματώνει τόσο την καθαρή εγκατάσταση 34.000 τετραγωνικών ποδιών (βαθμίδα 3.200 τ.μ.) όσο και τον παρακείμενο χώρο διαγωνισμών πόκερ World of Web, δημιουργώντας έναν χώρο 75.100 τετραγωνικών ποδιών (7.100 τ.μ.) που μπορεί να φιλοξενήσει 3.500 άτομα.
- Γι' αυτό, σεβαστός ήταν ο άνθρωπος στη ζωή του, τον οποίο έγινε γνωστός ως «Il Divino» (Ο ολοκαίνουργιος Θεϊκός).
Το πιο σημαντικό προσωπικό τους ποσό για την επένδυση ήταν τα έργα του στο σχεδιασμό του νέου τρούλου στο ανατολικό άκρο, μακριά από τη νέα Βασιλική. Ο Tommaso dei Cavalieri είναι ένας εξαιρετικός 23χρονος Ιταλός ευγενής που πιστεύεται ότι ήταν ο νεότερος σύντροφος του νέου καλλιτέχνη και ίσως και φίλος της ζωής του. Ένα έργο για μια ενοριακή εκκλησία στο San Lorenzo δεν υλοποιήθηκε ποτέ, ωστόσο, ο Michelangelo εργάστηκε σε ένα σχέδιο για το παρεκκλήσι των Μεδίκων.
Τα εξαιρετικά φημισμένα έργα τους, από ένα εντυπωσιακό φάσμα αριστουργημάτων, κυμαίνονται από την οροφή της εκκλησίας Σιξτίνα στη Ρώμη και το τερατώδες μαρμάρινο άγαλμα του Δαβίδ, το οποίο βρίσκεται στη νέα Πινακοθήκη της Ακαδημίας, μακριά από τη Φλωρεντία. Η νεότερη «Μεγαλειώδης Νύχτα» είναι ένα κομμάτι της γλυπτικής ενδυμασίας που ο Μιχαήλ Άγγελος ράφτηκε για τον τάφο του Τζουλιάνο Μεδίκων στη Φλωρεντία. Αλλά όχι λόγω της μεταμόρφωσης του έργου, αλλά τα νέα γλυπτά κατέληξαν σε ανεξάρτητα γλυπτά. Ο Μιχαήλ Άγγελος, ο οποίος ήταν μόλις 25 ετών τότε, παρατήρησε την πιθανότητα παραμόρφωσης της λειτουργίας και μπόρεσε να παραδώσει το αριστούργημά του σε λιγότερο από 36 μήνες. Σχεδόν όλοι οι άλλοι καλλιτέχνες, όπως ο Ποντόρμο, έφτασαν στα στριφογυριστά σχήματα της τελευταίας Σοφίας και στις τοιχογραφίες της Cappella Paolina.
Το νεότερο σύνθετο άγαλμα απεικόνιζε τη θέα μακριά από την αποκαθήλωση του Χριστού, καθώς και την Παναγία να θρηνεί το γιο της. Ο Μιχαήλ Άγγελος αφιέρωσε τα τελευταία δώδεκα χρόνια της ζωής του δημιουργώντας ένα εξαιρετικό γλυπτό γνωστό ως Rondanini Pieta. Οι νεότερες τοιχογραφίες της Καπέλας Σιξτίνα δημιουργούν έναν σύνθετο ψευδαισθητικό χώρο που περιλαμβάνει θόλους, τέμπλο και πολλά δομικά στοιχεία που εξαπατούν την προσοχή του αναγνώστη. Ενοχλημένος από τη σκληρή δουλειά και τα μέσα των παραγγελιοφόρων, φέρεται να κράτησε ένα πορτρέτο του σπιτιού του πάνω από την προηγούμενη τοιχογραφία της Σοφίας. Πίστευαν ότι ο νέος καλλιτέχνης παρέλειψε να παίξει ένα μεγάλο έργο και να φύγει από τη Ρώμη με ταπείνωση. Ορισμένοι ιστορικοί τέχνης υποστηρίζουν ότι η ιδέα να δοθεί στον Μιχαήλ Άγγελο το νέο έργο της Καπέλας Σιξτίνα προωθείται στην πραγματικότητα από μια μικρή ομάδα αντιπάλων τους.